خودشناسی
چقدر اهل خودشناسی هستید
چقدر جنبه اینو دارید که خودتون از نزدیکان و دوستانتون بپرسید : من چه ایراداتی دارم
میدونید که این کار چقدر کمک میکنه تا شما رشد کنید و به پیشرفت چشمگیری دست پیدا کنید؟
من تا حدی اینطوری هستم یا اقلا" خودم اینطور حس میکنم
خیلی دوست دارم از نزدیکانم بپرسم که چه ایراداتی دارم؟ از کسانی که بی غرض .. آئینه من میشن و روبروم میشینن.
باور کنید که این بهترین راه شناخت وجود ادمهاست .
و البته کمی سخت چون ما ادمها خیلی راحت از کنار رفتارهای بدمون میگذریم و خیلی با اعتماد به نفس بالا اونها رو ندید میگیریم یا حتی به دیگران نسبتش میدیم و خوبیهامون رو درشت تر میکنیم و به نمایش میذاریم.. این خصلت همه انسانهاست
و اما بسیار مخرب .... چون اجازه نمیده که با خودمون روراست باشیم و با واقعیت درونمون آشنا بشیم چیزهایی رو که میشه به راحتی از کنه و انتهای مغزمون خارج کنیم و باورش کنیم و سعی در رفع اونها داشته باشیم و نمیدونید که بعد از رفع اونها چقدر دوست داشتنی میشیم و صیقلی....
من در مواجهه با دوستام با ادمهای وبلاکی و مجازی ..با نزدیکانم سعی میکنم دقت بیشتری داشته باشم .. حتی ببینم چی در اونها هست که اگر نبود بهتر بود و خیلی اوقات در اوج تعجب میبینم که در خودم بدون اینکه اصلا" بفهمم و حس کنم چه حالتهای مخربی هست که خورد خورد داره روح و جسمم رو میخوره و شاید حتی اکتسابی بوده و من خبر نداشتم.
و متاسفانه اگر زود به خودمون نیایم این خصلتها در ما آنچنان محکم و ثابت میشه که دیگه نمیتونیم از وجودمون جداش کنیم
میدونید مثل چی میمونه : مثل علاقه آدمها به هم ... ادم وقتی وابسته میشه دیگه بدیهای طرفش رو نمیبینه .. بخصوص وقتی کم سن هم باشه ... طرفش رو فقط خوبی و نیکی مطلق میبینه و حتی اگر بدیهای طرف اونقدر واضح باشه.. باز هم اونو ندید میگیره و وقتی ادمها بدبخت میشن که مجبور میشن مدت طولانی با هم همراه باشن .. اونوقته که حقیقت فرد محبوب بارز میشه و موجب بدبختی هر دوشون میشه
کاش همه ما میتونستیم قبل از اینکه ذره ذره از خودمون دور بشیم.. آئینه هایی بسازیم که بتونیم هر چندوقت یکبار خودحقیقیمون رو توش ببینیم و برسیم به یه خودسازی که اول.. نفعش متعلق به خود ما و در نهایت به نفع دیگرانه
بازم دوستدار همه شما ستاره...